Çünkü hiç kimse anlamazdı nazdan niyazdan
Burada kimse dinlemezdi şeyhin zikrini
Burada böyle umarsızdı yaşanan her şey
Burada böyle kimsesiz insan neslinden

Susayana bir damla su verilmezdi
Ağlayana bir mendil kirli bir bezden
Ne versen doyacakken açlar burada
Kimseye bir lokma rızık düşmezdi
Burası gamlı ülke; gönül bozgunu
Sularını sırlarına boğup dövdüren
Nice nice bir dosta hasret öldüren…

Yine de kimse ümit etmezdi
Kapıları sonsuza dek kapanmış oda
İlk nefesle dizilmeye başlayan çeyiz
Hem sevmez gösterişi, yürek çelimsiz
Koskoca sandıkta bir bohça kalır
İçinde bir dua bir de zaman var
O müridin çeyzini melekler dizmiş
Elestte sözleneni güvey görmezmiş
15.5.9