yalan

"hep" lere inanmam "hiç" lere inanmadığım gibi
ya hep ya hiç dediğin günden beri

zarar ziyan

benim öyküm seninle bitiyor
ne zaman yazmaya kalksam satır başını
ismin cümlelere nokta koyuyor

benim dünyam seninle duruyor
ne zaman gözlerimi sabaha açsam
hayalin perdeleri hep kapatıyor

benim nefesim seninle kesiliyor
ne zaman baharda papatya açsam
vicdanın kırlara zulüm salıyor
varlığın öyküme haram soluyor